Elke dag een sprookje...

Er was eens een meisje dat zich heel erg alleen voelde. Altijd voelde zij zich anders dan de Anderen. En dat voelde niet goed. Ze wilde erbij horen. Dus ze begon zich aan te passen aan de Anderen en deed wat zij dacht dat de Anderen van haar verlangden. 

 

Jaren en jaren en jaren verstreken. Het meisje paste zichzelf steeds meer aan. Tot er bijna niets meer van haar over was. Ze ging er bijna aan ten onder. En besloot dat het zo niet langer kon. Ze deed iets wat ze bijna nooit meer deed.

 

Ze zei nee tegen de Anderen en ja tegen zichZelf en ging op pad...

 

++

Ze ging haar eigen gang, haar eigen weg... op eigen benen.

En wouw ... wat voelde dat goed. 

 

En binnen no time vond ze zichZelf in een hele speciale Ander terug.

 

De moraal van dit verhaal is

(zoals uitzendbureau Manpower het vroeger zo mooi zei:)

 

Het leukste wat je kunt worden is jeZelf!!!

 

en.... (voeg ik er zelf aan toe)

 

dan wordt het pas echt leuk!

 

Lieve, lieve bijzondere Dwaalhaas... 

 

je sprak me aan....

letterlijk en figuurlijk

sprak jij me aan

 

niet wetend

dat dat het begin zou zijn

van iets oneindigs groots...

 

Jij bent mijn Liefde voor t Leven

 

Jij leerde mij Liefde voor t Leven te hebben

 

Uit Liefde voortleven.... doe ik dankzij jou....en met jou...

en naar verwachting...

 

nog heel lang en gelukkig!